Lidzbark Welski 28-30 sierpnia 2015

I niepostrzeżenie nadszedł koniec wakacji.. pogoda upalna nie odpuszczała. Doczekaliśmy się kolejnego terminu spotkania rometowego. Mieliśmy wstępnie ruszyć w piątek rano ale Darkowi nie udało się urwać z pracy na cały dzień.
Zapakowałam baga Darkowi- wrzuciłam mu na motor- Darek rano pognał zwarty i gotowy do pracy. W południe miałam do niego dojechać i mieliśmy ruszyć na Lidzbark.
Pakowanie zajęło mi chwilę dłużej bo ganiałam jak kot z pęcherzem domyślając się czego Darek nie wziął... Z piętnastominutowym poślizgiem zameldowałam się u Darka w pracy.. ups nie odebrałam przed ruszeniem telefonu i nie wzięłam etui do nawigacji... cóż na szczęście wzięłam mini mapę samochodową (kieszonkową). Później się ukaże, że zabrałam kilka innych przydatnych rzeczy.

Ruszyliśmy na Lidzbark. Przez Warszawę przedarliśmy się S-ką bo jak zwykle Dolinka Służewiecka stała dęba i potem na siódemkę i prosto... do Mławy. W Mławie na rozstajach dołączył do nas 3pstrzy... już w trójkę ruszyliśmy na Działdowo (uroczy odcinek w przebudowie- jedyne cztery wahadła) a tam odbicie na Lidzbark i ... na ul. Lipowej szybka prośba o pomoc miłych Panów Policjantów o wskazanie gdzie jest ośrodek LECH i jesteśmy.. hurra... wśród sosen na górce widać motorki i znajome postaci.

Nasz apartament nr 33

R63 przyjechał ze swoją Hanią... bardzo było mi miło, zwłaszcza że Hania jest "nasza". Ani przez chwilę nie miałam wrażenia że się nie znamy.

W związku z tym że Marcin dość długo czekał na dojazd uczestników i tak się wspomagał trunkami "na wzmocnienie" Kuba przejął funkcję organizatora dbając oto żeby kazdy się zameldował, wiedział co i jak . Kiedy posiłki.

Wyjątkowo urokliwe położenie domków wśród drzew...

R63 dopasował motocykl pod Hanię- dosłownie- dobierając rozstaw kufrów tak aby małżonka się dobrze wpasowała.

U Marcina pod chatką był główny punkt zbiórki .

Wojtek się organizował.

wieczorem Jacuś "powstał" w dobrym humorze

Dojechał do nas tez Przemek (przwoj)

Krzyś odpalił swój sprzęt grający "z biedronki".

Wieczorem przenieśliśmy się do ognia w altanie... muzyczka, kiełbaski i pogaduchy zakrapiane piwkiem , ajerkoniaczkiem "z biedronki" przeświecana lampką "z biedronki"

Grzecznie w okolicach północy rozeszliśmy się do domków.

Rano jak to na takim spotkaniu poranne oglądanie maszyn. Przeglądy, opinie i komentarze.

Jdarecki wymienia ledy w kierunkowskazach, ( nie sprawdziły się) na normalne żarówki.

Montuje ledowe "oczka" w Marcinowych lampach.

Nowy członek spotkań - Wojtek - przysłuchuje się z uwagą poradom i podpowiedziom.

Dotarł drugiego dnia Tomek (tomwoo). Do swojego Ogara drukuje osprzęty na drukarce 3D- to np podkładka pod stopkę. A jakże pod kolor.

Rysiek chwali się swoim gadżecikiem.

Kuba przegląda relację z Serpelic. Ojciec jakoś zapomniał mu powiedzieć że jest :)

Rysiek zdecydowanie jest "BANITĄ" pełną gębą co widać wyraźnie (koszulki, logo na pokrowcu, logo na motocyklu).

Operacja "ZAWORY" u Marcina... siostro... gazik, siostro kluczyk, siostro szczelinomierz.

Główny chirurg- Bruus , asysta Darek, instrumentariusz- Marcin.

Nie tylko ja dokumentuje . Romm też pstryka.

Nadchodzi Przemek . Zbiera się w dalszą drogę aby jak najpełniej wykorzystać urlop.

Romet Rometem ale do Junaka tez można się przysiąść.

Krzysiek wykorzystuje każdą chwilę żeby zadbać o wygląd maszyny...

No i zrobione ...

I Przwoj pojechał...

Jak Junak z Junakiem

Tak, wiedziałam po co wpycham pompkę do sakwy , wepchnęłam też srebrną taśmę... ale namachać się musi już Marcin. Kara za utrącenie Darkowi lusterka jakaś być musi :)

Około 11 rozjechaliśmy się na objazdówki. Zrobiły się dwie podgrupy. Banici polecieli zwiedzać Nidzicę a Rometowcy polecieli na Grunwald. Prowadziliśmy bo Darek chciał przejechać po drodze przez niewielką wieś w której spędził kilka pierwszych lat życia.

W związku z tym że nie wzięłam etui do nawigacji z torebki strunowej i taśmy "na gada" zrobiłam prowizoryczne mocowanie nawigacji. Dało radę.

fot. Bruus

Niestety na jednym z ostrych zakrętów był luźny gres . Darka jadącego jako ostatni na tym gresie majtnęło mimo małej prędkości... i odruchowe podparcie się nogą zakończyło się urazem. Jeszcze na adrenalinie jednak dał radę jechać... Dotarliśmy do Grunwaldu. Tu zakupiłam bandaż elastyczny a Darek łyknął prochy przeciwbólowe. I mimo bólu wlazł na sama górę.

Głazy ze zburzonego w 1939 r pomnika grunwaldzkiego w Krakowie.

Rometowcy planują rozbicie obozu gdzieś pomiędzy wojskami rusko-litewskimi a polskimi.

Spokojnie ... Jagiełło czuwa.

Na muzeum sobie popatrzyliśmy z zewnątrz. Jakoś cena nas nie przekonała. A zapuszczanie żurawia przez otwarte drzwi nie zachęcało...

Z Grunwaldu pognaliśmy do Działdowa. Tempo narzucał Bruus , który po drodze kilka razy się zatrzymał aby uwiecznić nasz przejazd dla potomności .

Po drodze Darek zatrzymał się stwierdzając że może byśmy coś zwiedzili, jakiś kościół obejrzeli.
Wybrał o tyle ciekawie że zatrzymał się pod Kościołem w Burkacie w którym ślub brali w 1950 roku jego dziadkowie.

Przerwę obiadową zarządziliśmy w Działdowie przy rynku.

Przyzwoita pizza z pieca opalanego drewnem. Smaczne pierogi.

Przy ratuszu stoją Krzyżacy.


fot. Bruus

Banici zwiedzali zamek w Nidzicy. Uwinęli się szybko i korzystali z plaży, słońca i jeziora.

fot. R63


fot. R63


fot. Hanka

Po obiedzie i My (ja i kuśtykający Darek), Bruus, Wojtek oraz Kuba też poszliśmy nad jezioro. Trafiliśmy na inne miejsce. Był tam tylko pomost... mi nie przeszkodziło to w wejściu do wody i popływaniu. Kuba się zamoczył i chwile popluskał a Bruus poprzestał na opłukaniu. Ech faceci, liczyłam na jakieś towarzystwo do pływania. Wymiękli że niby zimno... cóż los foki śródlądowej jest samotny.